Kapellekens in Meensel-Kiezegem

Op de website ‘Kapelletjens in Vlaanderen’ vind je een verzameling foto’s van Dries Clauwaert en Marieke Van Heukelom. Ze zijn geordend per provincie. Klik op de bijgevoegde kaart voor een volledig overzicht van de kapelletjes.

 

Het is in de eerste plaats hun bedoeling alle “«officiële” kapellen, kapelletjes, grotten, kruisen en andere vormen van volksdevotie in Vlaanderen die als dusdanig op de topografische kaarten met het overeengekomen teken zijn aangeduid te inventariseren.

Meer vind je op http://kadoc.kuleuven.be/kapelletjes/ 

Sint Anthonius & Sint Elooi

Sint Anthoniusviering

Op de feestdag van Sint Anthonius werden varkenskoppen, pensen, worstenbrood, boerenbrood en zelfs vlaaien door de landbouwers geofferd. Een zeer oud gebruik ter ere van Sint Anthonius.
 Het was een feestdag met hoogmis om 10 uur. ’s Avonds liep dat uit op de winterkermis in de danszaal van August Pypen. De “Sint Anthonius met zijn varken” werd gevierd. Vooral om geluk en alle bijstand in de veestapel werd gebeden, geofferd en de relikwie aangeboden De relikwie van Sint Anthonius is een van de mooiste voorwerpen uit de bezittingen van de Sint Pieterskerk te Kiezegem.
Na deze mis werd door de kerkmeester van dienst aan de kerkdeur deze geofferde varkenskoppen e.a. verkocht bij opbod.
De misdienaars moesten deze aangeboden offers dan aan de mensen tonen en de kerkmeester leidde, staande op een kerkstoel voor de kerkdeur de verkoop ter ere van Sint Anthonius.
Voor de misdienaars betekende dit een extra duit in het zakje want na de verkoop stonden zij daar met vettige, verkleumde en naar pekelriekende handen. Als koorknaap daar een tijdje rondzeulen met een halve varkenskop. Je had de eerste dagen na dit vertoon niet meer het zelfde succes bij de jonge meiden. Wat vooraf als een succesnummer werd verhoopt, bleek nadien al eens uit te draaien op een scheldnummer: je kreeg dan de roepnaam -hé varkenskop -hé pensendraaier-hé broodzeug..
typische scheldnamen .

Sint Elooiviering

De Sint Matheusparochie te Meensel heeft eveneens een patroonviering op 1 december van elk jaar.
Na de plechtige hoogmis was er de wijding van paarden en allerlei landbouwalaam.
Vandaag de dag wordt er de zondag na 1 december na de hoogmis telkenjare een wijding gehouden waarop vooral tractoren, auto’s en de laatste jaren vervolledigen ook dieren de traditionele stoet.
De deelnemers aan de wijding worden getracteerd op een receptie in de parochiezaal.

(Bron : Guy Hendrickx)

Processie naar de kapel van Spikdoorn

 “De Veldkapel ” De parochie Meensel bleef terzake een hele tijd afzijdig . het is dankzij de acties van KWB dat deze lokale bedevaart nu door de beiden parochies gezamenlijk wordt georganiseerd .Heden ten dage zijn het de beiden parochies die gezamenlijk actief zijn. Op hetzelfde moment vertrekken zowel te Meensel als te Kiezegem de biddende parochieanen op gezegde mei-avonden naar de kapel van Spikdoorn gelegen op een boogscheut van de Kapellekensweg in de omgeving van de watertoren.

De legende. Omstreeks 1655 zou de herder van ” ’t Hoff ter Silverberghe “, dat behoorde aan de heer van Attenrode, bij het hoeden van de schapen in de omliggende bossen een Lieve-Vrouwbeeldje in klei gevonden hebben.Verheugd over deze vondst keerde de schaapherder naar ’t Hof terug en borg het beeldje zorvuldig weg in een oude kast. Hoe groot was zijn verbazing toen hij ’s anderendaags vaststelde dat het beeldje verdwenen was. Diep bewogen keerde de herder naar de bossen terug en vond er het beeldje weer op dezelfde plaats. Nogmaals nam hij het mee naar het Hof en sloot het weer op in dezelfde kast. Maar, de dag nadien was het weer verdwenen en weer vond hij het beeldje in het bos terug op dezelfde plaat als voorheen. Dit gebeuren herhaalde zich telkenmale hij het beeldje weer naar het Hof bracht. Eindelijk zagen de herder en de bowoners van ’t Hof in dat O. L. Vrouw volstrekt te midden van die sparrenbosjes wilde wonen. Door dit voorval besloten ze dan de nu nog steeds bestaande kapel de bouwen op de flank van de ” Mannenberg “, omzoomd door een bosje spikdoornstruiken. Vandaar ook de naam ” Kapelletje van Spikdoorn “. Vanop de plaats waar het kapelletje staat heb je een mooi uitzicht over de omliggende streek. In de oorlog 1940-1945 was dit dan ook een verzamelplaats van plaatslijke weerstandsgroepen.

(bron: Jef De Bruyn)